مخالفت
noun
disagreement, opposition
B2
حالتِ مخالفت کردن با یک نظر یا کار
disagreement, opposition
moxâlefat
B2Upper-Intermediate
B2
مخالفتِ شدیدِ مردم باعث شد طرح تغییر کند.
The strong opposition of the people caused the plan to change.
B2
در جلسه، با یک لحن احترامی مخالفت کرد تا بحث به دعوا نکشد.
In the meeting, he disagreed in a respectful tone so the discussion wouldn’t turn into a fight.
B2
اپوزیسیون در پارلمان با این طرح مخالفت کرد و خواستار اصلاح آن شد.
The opposition in parliament opposed this plan and demanded its amendment.